अक्षर आकार:

खण्डिता

Khandita

खण्डिता

नमः श्रीव्रजनागराय । (भुजङ्गप्रयात छन्दः) अवज्ञाय भर्तुर्महाघोरदण्डं गुरोर्भाषितं च व्यतिक्रम्य चण्डम् । निषेधोद्धुरां किङ्करीमाक्षिपन्ती हरे कृष्ण नाथेति बाला जपन्ती ॥ १॥ रसन्मेघजाले तडिद्भिः कराले गलद्वारिधारे दुरन्तान्धकारे । मिलद्भूरिदोषे सखि मे प्रदोषे प्रयाणाय लज्जामनादृत्य सज्जा ॥ २॥ (युग्मकम्) अदूरोल्लसद्भल्लूकारब्धयुद्धां वलद्दन्दशूकावलीभोगरुद्धाम् । समन्दाद् ध्वनद्वायसारातिभीमां रसोत्फुल्लमुल्लङ्घ्य कान्तारसीमाम् ॥ ३॥ प्रविश्यानवद्यं लतागेहमध्यं धृतौत्सुक्यचक्रा निसर्गादवक्रा । नखाग्रप्रसूनैः सुगन्धिप्रसूनैः पयःफेनकल्पं व्यधत्तेह तल्पम् ॥ ४॥ (युग्मकम्) प्रणीतेक्षणेयं मुहुस्ते पदव्यां दधाना मुकुन्द स्पृहां नव्यनव्याम् । अलब्धं ततस्त्वामवेत्यातिखिन्ना बभूव प्रसूनेषुबाणैर्विभिन्ना ॥ ५॥ सुकण्ठी शठेयं भजन्ती प्रजल्पं मुहुर्भावयन्ती निमेषं च कल्पम् । चकाराद्य कुञ्जे बतालब्धकामे सखी जागरं सम्भ्रमादेकिका मे ॥ ६॥ अहो भाग्यमद्य प्रपन्नोऽसि सद्य- स्त्वमस्मिन्नगारे यदारान् मुरारे । सखीवृन्ददृष्टिर्धृतानन्दवृष्टि- र्बभूवात्तरङ्गं विलोक्य त्वदङ्गम् ॥ ७॥ दुकूलस्य लक्ष्मीं समन्ताद् विशालां असौ वीक्ष्य पीतस्य ते मल्लिमाला । लुठन्ती कुचोद्भासिकाश्मीरपङ्के निजं पीतमङ्गं चकाराद्य शङ्के ॥ ८॥ विकीर्णालकान्तः परिश्रान्तिकान्त- स्तव व्यक्ततन्द्रः स्फुरत्यास्यचन्द्रः । कृतानङ्गयागं विभक्ताङ्गरागं नखाङ्कालिपात्रं तथेदं च गात्रम् ॥ ९॥ स्फुरद्बन्धुजीवप्रसूनाप्तसङ्गं परिस्पर्धमानो विलासेन भृङ्गम् । मुदं कस्य बिम्बाधरस्तेन रक्तः करोत्युज्ज्वलां कज्जलेनाद्य सक्तः ॥ १०॥ अलं देवदिव्येना जाने भवन्तं सदा राधिकायामतिप्रेमवन्तम् । अलिन्दात् कुरु त्वं ममाधिप्रभातं द्रुतं गोपकन्याभुजङ्ग प्रयातम् ॥ ११॥ इति प्रेमगर्भां समाकर्ण्य सर्वां तदा राधिकालीगिरं रत्नमाली । हरिस्तोषभारं स विन्दन्नपारं सदा मे महिष्ठं विधत्तामभीष्टम् ॥ १२॥ इति श्रीरूपगोस्वामिविरचितस्तवमालायां खण्डिता समाप्ता ।