श्रीशरभेश्वरकवचम्
ॐ श्रीगणेशाय नमः ।
शिवोवाच -
वक्ष्यामि शृणु ते देवि सर्वरक्षणमद्भुतम् ।
शारभं कवचं नाम चतुर्वर्गफलप्रदम् ॥ १॥
शरभश्रीसालुवपक्षिराजाख्यकवचस्य तु ।
सदाशिवः ऋषिश्छन्दो बृहती शरभेश्वरः ॥ २॥
देवता प्रणवं बीजं प्रकृतिः शक्तिरुच्यते ।
चतुर्वर्गार्थसिध्यर्थे विनियोगोऽथ भावना ॥ ३॥
रक्ताभं सुप्रसन्नं त्रिणयनममृतोन्मत्तभाषाभिरामं
कारुण्याम्भोधिमीशं शरभमभयदं चन्द्ररेखावतंसम् ।
शङ्खध्वानाखिलाशाप्रतिहतविधिना भासमानात्मभावं
सर्वेशं सालुवेशं प्रणतभयहरं पक्षिराजं नमामि ॥ ४॥
मानसपूजा ---
ॐ श्रीशिवः पुरतः पातु मायाधीशस्तु पृष्ठतः ।
पिनाकी दक्षिणं पातु वामपार्श्वं महेश्वरः ॥ ५॥
शिखाग्नं पातु मे शम्भुर्निटिलं पातु शङ्करः ।
ईश्वरो वदनं पातु भ्रुवोर्मध्यं पुरान्तकः ॥ ६॥
भ्रुवौ पातु मम स्थाणुः कपर्दी पातु लोचने ।
शर्वो मे श्रोत्रके पातु वागीशः पातु लम्बिकाम् ॥ ७॥
नासिक मे वृषारूढो नासाग्रे वृषभध्वजः ।
स्मरारिः पातु मे तालू चोष्ठयोर्भक्तवत्सलः ॥ ८॥
पातु मृत्युञ्जयो दन्तांश्चबुकं पातु भूतराट् ।
परमेशः कपोलौ मे त्रिकं पातु कपालभृत् ॥ ९॥
कण्ठं पशुपतिः पातु शूली पातु हनू मम ।
स्कन्धद्वयं हरः पातु धूर्जटिः पातु मे भुजौ ॥ १०॥
भुजसन्धिं महादेवः ईशानो मे प्रकूर्परम् ।
मध्यसन्धिं जगन्नाथः प्रकोष्ठे चन्द्रशेखरः ॥ ११॥
मणि बन्धे त्रिणेत्रो मे भीमः पातु करस्थले ।
करपृष्ठे मृडः पातु रुद्रोऽङ्गुष्ठद्वयं मम ॥ १२॥
उमासहायस्तर्जन्यौ भर्गो मे पातु मध्यमे ।
अनामिके करालास्यः कालकण्ठः कनिष्ठिके ॥ १३॥
गङ्गाधरोऽङगुलीपर्वाण्यप्रमेयो नखानि मे ।
वक्षस्तत्पुरुषः पातु कक्षे दक्षाध्वरान्तकः ॥ १४॥
अघोरो हृदयं पातु वामदेवः स्तनद्वयम् ।
फालदृक् जठरं पातु नाभिं नारायणोऽव्ययः ॥ १५॥
गुह्यं प्रजाकरः पातु कुक्षिपार्श्वे महाबलः ।
सुद्योजातः कटिं पातु पृष्ठभागं तु भैरवः ॥ १६॥
मोहनो जघनं पातु गुदं मम जितेन्द्रियः ।
ऊरूयुगं हरः पातु जानुयुग्मं भवान्तकः ॥ १७॥
हुङ्कारः पातु मे जङ्घे फट्कारो मम गुल्फके ।
खट्कारः पादपृष्ठे मे वषट्कारोऽङ्घ्रिणोस्तले ॥ १८॥
स्वहाकारोऽङ्गुलीपार्श्वं स्वधाकारोऽङगुलीर्मम ।
त्वरितः सन्धिबन्धं मे रोमकूपाणि सिह्मजित् ॥ १९॥
त्वचः पातु मनोवेगः कालजित् रुधिरं मम ।
पुष्टिदः पातु मे मांसं मेदो मे स्वस्तिदोऽवतु ॥ २०॥
सर्वात्माऽस्थिचयं पातु मज्जां मम जगत्प्रभुः ।
शुक्लं बुद्धिकरः पातु बुद्धिं वाचामधीश्वरः ॥ २१॥
मूलाधाराम्बुजं पातु भगवान् शरभेश्वरः ।
स्वाधिष्ठानमजः पातु मणिपूरं हरिप्रियः ॥ २२॥
अनाहतं सालुवेशो विशुद्धिं जीवनायकः ।
सर्वज्ञानप्रदो देवो ललाटं मे सदाशिवः ॥ २३॥
ब्रह्मरन्ध्रं महादेवः पक्षिराजोऽखिलात्मवान् ।
सर्वलोकवशीकारः पातु मां परगर्वजित् ॥ २४॥
वज्रमुष्टठिवराभीतिहस्तः कालागिसन्निभः ।
विजयासहितः पातु चैन्द्रीं ककुभमग्निजित् ॥ २५॥
शक्तिशूलकपालासिहस्तः सौदामिनीप्रभः ।
जयायुतो महाभीमः पातु वैश्वानरीं दिशम् ॥ २६॥
दण्डासिमुसली सीरपाशाङ्कुशकराम्बुजः ।
कमान्तकोऽजितायुक्तः दिशं याम्यां सदाऽवतु ॥ २७॥
खड्गखेटाग्निपरशुहस्तः शत्रुविमर्दनः ।
अपराजितया युक्तः सदाव्यान्नैरृतीं दिशम् ॥ २८॥
पाशाङ्कुशधनुर्बाणपाणिर्घोणीयुतोऽग्रगः ।
हरिद्राभोऽनिशं पायाद्वारुणीं दिशमात्मजित् ॥ २९॥
ध्वजछत्रगदाकुन्तभुजो दुर्गायुतोऽव्ययः ।
चण्डवेगः शिवः पातु सततं मारुतीं दिशम् ॥ ३०॥
गदाक्षस्रग्वराभीतिकराम्भोजः श्रिया युतः ।
कनकाभो महातेजाः पातु कौबेरकीं दिशम् ॥ ३१॥
त्रिशूलाहिकपालाग्निदोस्तलो विद्यया युतः ।
भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गो दिशं पातु शिवप्रियाम् ॥ ३२॥
जपस्रक्पुस्तकाम्भोजकमण्डलुकराम्बुजः ।
ऊर्ध्वं पातु गिरा युक्तः सर्वभूतहिते रतः ॥ ३३॥
शङ्खचक्रगदाऽभीतिहस्तः पद्मायुतोऽव्ययः ।
नीलाञ्जनसमो नीलः पातालं पात्वनारतम् ॥ ३४॥
अनुक्ता विदिशः पातु साळवो नारसिह्मजित् ।
शरभः पातु सङ्ग्रामे युद्धे वैरिकुलान्तकः ॥ ३५॥
सर्वसौभाग्यदः पातु जाग्रत्स्वप्नसुषुप्तिषु ।
सर्वसम्पत्प्रदः पातु धनधान्यादिकं मम ॥ ३६॥
सन्तानदः सुतान् पातु पुत्रानायुष्करोऽनिशम् ।
बन्धून् वृद्धिकरः पातु गृहं सर्ववशङ्करः ॥ ३७॥
ग्रामं ग्रामेश्वरः पातु राज्यं पातु दिगम्बरः ।
राष्ट्रं शान्तिकरः पातु राजानं धर्मशासकः ॥ ३८॥
मार्गं दुष्टहरः पातु धर्मं कर्माणि भैरवः ।
बटुकः पातु मे सर्वं व्यवस्थासु भयेषु च ॥ ३९॥
साधकः प्रणवं ध्यायन् ज्वलद्द्विः प्रज्ज्वलद्वयम् ।
प्रत्यावृत्ति चतुर्थ्यन्तं रक्ष रक्षेति चोच्चरेत् ॥ ४०॥
स्पर्शं स्पर्शं जपं कृत्वा प्रतिस्थानं समाहितः ।
प्रार्थयेदखिलं स्वेष्टं हृदिस्थं साळुवेश्वरम् ॥ ४१॥
ये ग्रामघातकाः क्रूराः कपटा दुर्मदा ग्रहाः ।
तस्कराः शत्रवः क्रुद्धा वधूसक्ताः पलाशनाः ॥ ४२॥
छयाचाराः विटा भ्रष्टाः दिवाचर-निशाचराः ।
ते सर्वे पक्षिराजस्य पक्षवातवराहतः ॥ ४३॥
स्त्रीबालसहिताः क्षिप्रं पितृमातृकुलान्विताः ।
भग्नचित्ता जगस्थाना यान्तु देशातरं स्वयम् ॥ ४४॥
ये तु दुष्टाहा यक्षाः पिशाचा देवयोनयः ।
चतुष्षष्टीगणा दुष्टाः सप्तत्युन्मत्तका ग्रहः ॥ ४५॥
अष्टाशीतिमहाभूताः सप्तकोटिमहाग्रहाः ।
नवतिज्वरभेदाश्च शतभेदाश्च कृत्रिमाः ॥ ४६॥
पञ्चाशद् गणनाथाश्च नियुता कृतिमा ग्रहाः ।
प्रेतारूढास्त्रयस्त्रिशत्पिण्डदानपरायणाः ॥ ४७॥
अयुताः क्षुद्रभेदाश्च चत्वारिंशच्छिवावयाः ।
द्वात्रिंशद्वह्निवक्त्राश्च विंशत्मार्जारवक्तकाः ॥ ४८॥
चतुष्षष्टयानुरूपाश्च ये चान्ये क्षुद्रयोनयः ।
ते सर्व साळवेशस्य शङ्खनिस्वानमोहिताः ॥ ४९॥
विषाणाः स्खलितस्वान्ताः प्राणताणपरायणाः ।
गच्छन्त्वसत्प्रयोक्तारो देशान्तरमनिच्छाया ॥ ५०॥
ये च मूषिकमार्जारशुनका रोगवृश्चिकाः ।
आशीविषशितव्याला व्याघ्रऋक्षाहिसूकराः ॥ ५१॥
गृध्राः श्येनाः खगाः काकदंशका भृशका ग्रहाः ।
एते शरभहस्ताग्रनखक्षतविमोक्षकाः
स्रवद्रक्तच्छटासिक्ताः शिलातलनिताडिताः ॥ ५४॥
सम्भिन्नतनवः शीघ्रं नश्यन्त्वखिलदुश्चरः ।
न दशन्तुरगाः क्वापि नातिवातोऽपि धातु च ॥ ५३॥
न दहत्वसहो वह्निर्नायान्त्वापोऽपि चाधिकम् ।
न वर्षत्वतिवृष्टिश्च न पतत्व शनिः क्वचित् ॥ ५४॥
नाक्रामत्वपमृत्युश्च नाप्युत्पातभयं क्वचित् ।
नापमृत्युर्भवेत्कुत्राप्यशुभं न क्वचिद्भवेत् ॥ ५५॥
न बदन्त्वसहं वाक्यं जन्तवो मम देशिक ।
नास्तु वैरं च जन्तूनां अन्योन्यं राज्यके मम ॥ ५६॥
भवन्तु सुखिनः सर्वे सर्वाः सन्तु पतिव्रताः ।
सर्वाः सूयन्तु सत्पुत्रान् पुत्रीश्च शुभलक्षणाः ॥ ५७॥
सर्वे देवाश्च नन्दन्तु सन्तु कल्याणकारणाः ।
राजन्वती मही चास्तु राजा भवतु धार्भिकः ॥ ५८॥
संस्त्रवन्तु पयो गावः फलन्त्वोषधयोऽधिकम् ।
भवन्तु फलदा वृक्षाः वृद्धिर्भवतु मेऽखिला ॥ ५९॥
ममास्तु तरसा नूनमात्मज्ञानमचञ्चलम् ।
कामक्रोधमहालोभसमदा मोहमत्सराः ॥ ६०॥
नाक्रामेयुश्च सर्वेश भगवन् करुणानिधे ॥ ६१॥
गौरीवल्लभ कामारे कालकूटविषाशन ।
मामुद्धरापदम्भोधेस्त्रिपुरघ्नान्तकान्तक ॥ ६२॥
साळवेश जगन्नाथ सर्वभूतहिते रत ।
त्राहि मां तरसा घोरान्दुष्टान्नाशय नाशय ॥ ६३॥
कालभैरव विश्वेश विश्वरक्षापरायण ।
रक्ष मूषिकचोरेभ्यो धान्यराशिं च मे विभो ॥ ६४॥
पक्षिराज महादेव प्रणतार्तिविनाशन ।
तस्करेण हृतं वस्तु द्रुतं दापय दापय ॥ ६५॥
ये मर्मघातिनः क्षुद्राः छिद्रोपद्रवकारकाः ।
सर्वाचारपरित्यक्ताः मानहीनाश्च रोधकाः ॥ ६६॥
ते सर्वे साळुवेशस्य मुसलायुधचूर्णिताः ।
नश्यन्तु निमिषार्धेन पावकावृततूलवत् ॥ ६७॥
ये जनद्रोहिणोऽल्पाश्च दुरालोचितभाषिणः ॥ ६८ ( one line in print)॥
सत्कर्मविघ्नकर्तारश्चासत्कर्मपरा नराः ।
ते साळुवेशहस्ताग्रहस्तनिर्मिभिन्नएहिनः ॥ ६९॥
पतन्तु भूतले याम्यां प्राणास्तेषां प्रयान्तु वै ।
त्वदङ्घ्रिध्याननिर्दग्धपापकोशाय मे शिव ॥ ७०॥
मह्यं द्रुह्यन्ति ये तेषां विभवानि क्षयन्त्वरम् ॥ ७१ ( one line in print)॥
त्वदाचारपरं भक्तं साधकं मां विवेकिनम् ।
आक्रामन्ति च सङ्ग्रामे ते गच्छन्तु पराहताः ॥ ७२॥
त्वदीयेनैव मार्गेण चरतां जपतां सदा ।
ये वदन्ति परीवादं भ्रान्ताः शीघ्रं भवन्तु ते ॥ ७३॥
त्वद्दासमुख्यं मां धीरं तर्जयन्ति बलाच्चा ये ।
मनसा येऽवमन्यन्ते तत्स्वान्तं क्षमतु क्षणात् ॥ ७४॥
मनसा कर्मणा वाचा ये कुर्वन्त्यतिदुःसहम् ।
ते महाशोकरोगाब्धौ पतन्त्वाशु शिवाज्ञाया ॥ ७५॥
मदीयानि पदार्थानि ग्रहीतुं योऽवलोकते ।
तत्क्षणादेव नष्टाक्षो भवत्वाशु शिवाज्ञया ॥ ७६॥
मदीयद्रव्यमादाय ये गच्छन्ति हि तस्कराः ।
सिह्मारिपाशसम्बन्धात् ते चरन्तु प्रदक्षिणम् ॥ ७७॥
सीमान्तरगताश्चोरा गृहीतद्रव्यसञ्चयाः ।
अवशावयवास्ते च गच्छन्तु शरभाज्ञया ॥ ७८॥
तस्करा येऽपगृह्णन्ति मम धान्यधनादिकम् ।
पक्षिराट् क्रोडिकाकृष्टाः समागच्छन्तु ते द्रुतम् ॥ ७९॥
समाहृतपदार्थाद्या देशातीताश्च तस्कराः ।
शरभेशहलाकृष्टास्त आगच्छन्तु सत्वरम् ॥ ८०॥
शान्तं विवेकिनं भक्तं त्वदङ्घ्रिध्यानतत्परम् ।
द्रुह्यन्ति य इह प्राणास्तेषां यान्तु यमं शिव ॥ ८१॥
षट्त्रिंशत्कोष्टके यन्त्रे रेखाशूलादिसाध्यके ।
स्वेच्छामन्त्रं लिखित्वा तु जपेदाराध्य साधकः ॥ ८२॥
उदङ्मुखः सहसं तु रक्षणाय जपेन्निशि ।
नष्टाहरणके पञ्चरात्रं पश्चिमदिङ्मुखः ॥ ८३॥
मरणे सप्तरात्रं तु दक्षिणाभिमुखो जपेत् ।
रोगनिग्रहणे चाष्टरात्रमाग्नेयदिङमुखः ॥ ८४॥
इति गुह्य महामन्त्रं परमं सर्वसिद्धिदम् ।
शरभेशाख्यकवचं, चतुर्वर्गफलप्रदम् ॥ ८५॥
प्रत्यहं प्रतिपक्षं वा प्रतिमासमथापि वा ।
यो जपेत् प्रतिवर्ष वा वरेण्यः स शिवो भवेत् ॥ ८६॥
एवं हि जपतः पुंसः पातकं चोपपातकम् ।
तत्सर्वं लयमाप्नोति रविणा तिमिरं यथा ॥ ८७॥
दशाब्दं यो जपेन्नित्यं प्रातरुत्थाय साधकः ।
सर्वसिद्धिं समाश्रित्य देहान्ते स शिवो भवेत् ॥ ८८॥
त्रिकालं ध्यानपूर्वं तु जपेद्द्वादशवार्षिकम् ।
स देवि कायेनानेन जीवन्मुक्तो भवेच्छिवे ॥ ८९॥
शतवारं जपेन्नित्यं मण्डलं यो वरानने ।
सोऽणिमादिगुणान् प्राप्य विचरेत्स्वेच्छया सदा ॥ ९०॥
अतलादिधरण्यन्तर्भुवनेषु तथोपरि ।
विचरेत्कामगः सर्वैः पूज्यमानो यथासुखम् ॥ ९१॥
त्रिमासं यो जपेन्नित्यमष्टोत्तरसहस्रकम् ।
सहसा शरभेशस्य सारूप्यं लभतेऽम्बिके ॥ ९२॥
षण्मासं यो जपेदेवं प्रयतस्तु दृढव्रतः ।
मद्रूपधारकैर्मत्यैः सहसिद्धिप्रदायकैः ॥ ९३॥
मम लोके तु सम्पूज्यो विष्णुलोके तथैव च ।
ब्रह्मालोके च रमते सर्वत्र न निवार्यते ॥ ९४॥
इन्द्राग्नियमरक्षेशजलेशपवनैः सदा ।
सोमेशानकलक्ष्मीशैर्दिशां पालैः स पूज्यते ॥ ९५॥
आदित्यसोमपृथ्वीशबुधश्रीगुरुभार्गवैः ।
पूज्यते स ग्रहैः सर्वैः शनिना राहुकेतुभिः ॥ ९६॥
भृग्वङगिरःपुलस्त्यैश्च पुलहादिमरीचिभिः ।
दक्षकाश्यपक्रत्वब्जयोनिभिः स च पूज्यते ॥ ९७॥
भैरवैर्वसुभी रुद्रैरादित्यैर्वालखिल्यकैः ।
दिग्गजैश्च महानागैर्त्दिव्यास्त्रैर्दिव्यवाहनैः ॥ ९८॥
माहेश्वरैर्महारत्नैः कामधेनुसुरद्रुमैः ।
सरिद्भिः सागरैः शैलेर्देवताभिस्तपोधनैः ॥ ९९॥
दानवै राक्षसैः क्रूरैः सिद्धगन्धर्वकिन्नरैः ।
यक्षविद्याधरैर्नागैरप्सरोभिः स पूज्यते ॥ १००॥
अपस्मारग्रहैर्भीमैरुन्मत्तैर्ब्रह्मराक्षसैः ।
वेतालैः खेचरैः क्रूरैः कूश्माण्डराक्षसग्रहैः ॥ १०१॥
ज्वालावक्त्रैस्तमोरूपैः स्त्रीग्रहैः पापविक्रमैः ।
भूतप्रेतपिशाचाद्यैर्ग्रहैः सर्वैः स पूज्यते ॥ १०२॥
ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शुद्रैरन्यैश्च मानवैः ।
पशुपक्षिमृगव्यालैः पूज्यते सर्वजन्तुभिः ॥ १०३॥
किमत्र बहुना देवि तव वक्ष्ये यथातथम् ।
मया च विष्णुना चैव विश्वकर्त्रा च पाल्यते ॥ १०४॥
भवत्या च गिरा लक्ष्म्या ब्रह्माण्याद्यष्टमातृभिः ।
गणेश्वरादियोगीन्द्रैर्योगिनीभिश्च पाल्यते ॥ १०५॥
य इदं प्रजपेद्भक्त्या चासाध्यं नैव विद्यते ।
कवचेन्द्रं महामन्त्रं जपेत्तस्मादनुत्तमम् ॥ १०६॥
उच्चाटने मरुद्वक्त्रो विद्वेषे राक्षसाननः ।
प्रागाननोऽभिवृद्धौ च सर्वेष्वीशानदिङ्मुखः ॥ १०७॥
यो जपेत्कवचं नित्यं त्रिकालं ध्यानपूर्वकम् ।
सर्वसिद्धिमवाप्नोति सहसा साधकोत्तमः ॥ १०८॥
देव देव महादेव शिव कारुण्यवारिधे ।
पाहि मां प्रणतं स्वामिन् प्रसीद सततं प्रभो ॥ १०९॥
यत्कृत्यं तन्नकृतं यदकृत्यं कृत्यवदाचरितम् ।
उभयोः प्रायश्चित्तं शिव तव नामाक्षरद्वितयम् ॥ ११०॥
इति श्रीशरभेश्वरकवचं सम्पूर्णम् ।
सोशल मीडिया पर शेयर करें:
सहेजें एवं डाउनलोड करें (Save & Export):