अक्षर आकार:

निग्रहाष्टकम्

nigrahAShTakam

निग्रहाष्टकम्

श्रीमदप्पय्यदीक्षितविरचितम् । मार्गे सहायं भगवन्तमेव विश्वस्य विश्वाधिक निर्गतोऽस्मि । शास्त्रं प्रमाणं यदि सा विपत्स्या- त्तस्यैव मन्दो मयि यां चिकीर्षेत् ॥ १॥ कान्तारे प्रान्तरे वा मदकुशलकृतौ सान्तरं सान्तरङ्गं मह्यं द्रुह्यन्तमन्तं गमयतु भगवानन्तकस्यान्तकारी । क्षिप्रं विप्राधमस्य क्षिपतु तदुदरस्येव मायाविवर्ता नार्तान्बन्धूनबन्धूनिव मम शिशिराभ्यन्तरान्सन्तनोतु ॥ २॥ सहस्रं वर्तन्तां पथिपथि परे साहसकृतं प्रवर्तन्तां बाधं मयि विविधमप्यारचयितुम् । न लक्षीकुर्वेऽहं नलिनजलिपि प्राप्तमपि तन- मम स्वामी चामीकरशिखरचापोऽस्ति पुरतः ॥ ३॥ सङ्कल्प्य स्थाणुशास्त्रप्रचरणविहतिः स्वेन कार्या भुवीति श्मश्रूणि स्वैरमश्रूण्यपि खलु महतां स्पर्धया वर्धयन्तम् । क्षुद्रं विद्रावयेयुर्झटिति वृषपतिक्रोधनिःश्वासलेशाः शास्त्रं शैलादिभृत्यास्तनुयुरखिलभूमण्डलव्याप्तमेतत् ॥ ४॥ क्वचिदवयवे दग्धुं कश्चिद्बलादनुचिन्तयन् निरसनमितो देशात्कर्तुं महेश्वरमाश्रितान् । प्रमथपरिषद्रोशैर्दग्धाऽखिलावयवः स्वयं निरसनमितो लोकादेव क्षणेन समश्नुताम् ॥ ५॥ कालप्रतीक्षा नहि तस्य कार्या पुलस्त्यपुत्राऽऽदिवदन्तकारे । त्वदाश्रितद्रोहकृतोद्यमानां सद्यः पतेदेव हि मूर्ध्नि दण्डः ॥ ६॥ कण्ठे रुद्राक्षमालां भसितमतिसितं फालदेशे च पश्यन् नश्यन्नेव क्रुधं यस्तदपहृतमतिः सत्सु कुर्वीत गुर्वीम् । तत्फालात्तूर्णमायुर्लिखितमसुगणं चापि तत्कण्ठदेशात् क्रुद्धास्ते ह्युद्धरेयुर्निजपदकमलाङ्गुष्ठलीलाविलासात् ॥ ७॥ सकलभुवनकर्ता साम्बमूर्तिः शिवश्चेत् सकलमपि पुराणं सागमं चेत्प्रमाणम् । यदि भवति महत्वं भस्मरुद्राक्षभाजां किमिति न मृतिरस्मद्रोहिणः स्यादकाण्डे ॥ ८॥ इति श्रीभारद्वाजकुलजलधिकौस्तुभश्रीमदद्वैतविद्याचार्य श्रीमदप्पय्यदीक्षितकृतं चक्राङ्कितनिग्रहाष्टकं सम्पूर्णम् ॥ श्रीरस्तु । शुभमस्तु ।