अक्षर आकार:

महामृत्युञ्जयध्यानम्

Mahamrityunjayadhyanam

महामृत्युञ्जयध्यानम्

हस्ताम्भोज-युगस्थ-कुम्भयुगलादुद्धृत्य तोयं शिरः सिञ्चन्तं करयोर्युगेन दधतं स्वाङ्के सकुम्भौ करौ । अक्ष-स्रग्-मृगहस्तमम्बुजगतं मूर्द्धस्थचन्द्रं स्रवत् पीयूषोऽत्र तनुं भजे स-गिरिजं मृत्युञ्जयं त्र्यम्बकम् ॥ १॥ चन्द्रोद्भासित-मूर्द्धजं सुरपतिं पीयूषपात्रं वहद् हस्ताब्जेन दधत् सुदिव्यममलं हास्यायपङ्केरुहम् । सूर्येन्द्वग्नि-विलोचनं करतले पाशाक्षसूत्राङ्कुशा- म्भोजं बिभ्रतमक्षयं पशुपतिं मृत्युञ्जयं संस्मरे ॥ २॥ स्मर्त्तव्याखिललोकवर्ति सततं यज्जङ्गमस्थावरं व्याप्तं येन च यत्प्रपञ्चविहितं मुक्तिश्च यत् सिद्ध्यति । यद्वा स्यात् प्रणवत्रिभेदगहनं श्रुत्वा च यद् गीयते तद्वस्तुस्थिति-सिद्धयेऽस्तु वरदं ज्योतिस्त्रयोत्थं महः ॥ ३॥ ॐ त्र्यम्बकं यजामहे सुगन्धिं पुष्टिवर्धनम् । उर्वारुकमिव बन्धनान् मृत्योर्मुक्षीय माऽमृतात् ॥ ४॥ ध्यायेन्नित्यं महेशं रजतगिरिनिभं चारुचन्द्रावतंसं रत्नाकल्पोज्ज्वलाङगं परशुमृगवराभीतिहस्तं प्रसन्नम् । पद्मासीनं समन्तात् स्तुतममरगणैर्व्याघ्रकृत्ति वसानं विश्वाद्यं विश्वबीजं निखिलभयहरं पञ्चवक्त्रं त्रिनेत्रम् ॥ ५॥ इति महामृत्युञ्जयध्यानं समाप्तम् ।