अक्षर आकार:

देवीकृता भैरवस्तुतिः

Devikrita Bhairavastutih

देवीकृता भैरवस्तुतिः

नित्यानन्दं परं शान्तं निष्कलं च निरामयम् । व्योमातीतं परं शून्यं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १॥ परात्परतरं शान्तं शुद्धमत्यन्तनिर्मलम् । भूतं येन जगत्सर्वं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २॥ इडापिङ्गलयोर्मध्ये निश्वाशोच्छ्वासचारिणम् । द्वादशान्ते लयं यस्य भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ ३॥ कुण्डल्यां तु लयं यस्य परान्ते विलयं पुनः । हरत्यमृतरूपेण भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ ४॥ अकुलाकुलसम्भूतं कुलोत्पत्तिविवर्जितम् । विश्वरूपं परं नित्यं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ ५॥ कलाकलङ्करहितं निर्विकारं निरञ्जनम् । शून्याच्छून्यतरं शून्यं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ ६॥ आपातालमूर्ध्निस्थं कन्दनालसमास्तृतम् । हंसरूपं निराभासं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ ७॥ आकाशज्योतिमारूढं व्योमातीतं निरामयम् । व्योमव्यापि परंव्योम भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ ८॥ चन्द्रार्कवह्निमध्यस्थं दृष्टादृष्टैकगोचरम् । रूपारूपविनिर्मुक्तं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ ९॥ अनाख्यं च निराभासं नाडिकार्णवसम्भूतं मन्त्रजालप्रकाशस्थ । अतीतगोचरं शम्भुं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १०॥ हकारार्द्धं परं सूक्ष्मं परानन्दं परात्परम् । परस्यान्ते परे लीनं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ ११॥ घण्टिकान्ते परं शान्तं ब्रह्मरन्ध्रविनिर्गतम् । आकाशं निर्मलं सूक्ष्मं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १२॥ अखण्डनिर्मलं शुद्धं कला कल्पविवर्जितम् । कल्पा कल्प नित्यं प्रमेयरहितं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १३॥ यथा भानुगता रश्मिमर्व्यापयेन्निखिलं जगत् । भानुगतो तथा सर्वगतं देवं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १४॥ नादान्तबिन्दुसंलीनं शक्त्यातीतमगोचरम् । मालिन्यङ्गसमुद्भूतं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १५॥ अनिलानलसंयुक्तं व्यापकं परमेश्वरम् । भुवनत्रयसंलीनं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १६॥ अकारादिक्षकारान्तं कुलपिण्डसमुद्भवम् । कारात्रिशस्वरूपस्थं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १७॥ यथा जलगता सूर्यश्चन्द्रश्चाप्सु व्यवस्थितः । तथा सर्वगतं देवं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १८॥ यथा चाग्निगतं तेजो यथा वायुः स्वरूपतः । तथा सर्वगतं देवं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ १९॥ पृथिव्यापस्तथा तेजो वायुराकाश एव च । पञ्चभूतगतं देवं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २०॥ शब्दस्पर्शरूपरसगन्धतन्मात्रपञ्चकम् । एतद्व्याप्य स्थितं देवं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २१॥ वाक्पाणिपादपायूपस्थपञ्चकसंस्थितम् । पञ्चकर्मेन्द्रियैः संस्थं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २२॥ श्रोत्रं त्वक् चक्षुषी जिह्वा घ्राणं चैव तु पञ्चमम् । पञ्चेन्द्रियसुसम्भूतं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २३॥ कामः क्रोधस्तथा लोभो मोहश्चैव चतुष्टयम् । अन्तःकरणसम्भूतं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २४॥ पक्षिकीटैस्तथा वृक्षैर्लतागुल्मसरीसृपैः । सवं व्याप्य स्थितं शम्भुं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २५॥ विकल्पकल्परहितं कल्पनातीतगोचरम् । विकल्परहितं शान्तं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २६॥ युगान्तं युगरूपेण अक्षयं चाव्यवस्थितम् । सर्वव्यापि परं ब्रह्म भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २७॥ सर्वतत्त्वगतं सूक्ष्मं ज्ञानध्यानपरायाणम् । निर्लक्षं परमं शुद्धं भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २८॥ सिद्धमातरर्योगिन्यैर्गुह्यकैः पालकैस्तथा । पूजितं पादपद्मं च भैरवं तं नमाम्यहम् ॥ २९॥ एवं देव्या स्तुतः शम्भुः परानन्दाकुलेक्षणम् । भैरवो हृष्टमनसा प्रोत्फुल्लकमलानन्ः ॥ ३०॥ प्रसन्नो वरदो देवो वाक्यं चेदमुवाच ह । साधु साधु महाभागे तुष्टोऽहं भक्तवत्सले ॥ ३१॥ ॥ इति गोरक्षसंहितायां प्रथमः पटलान्तर्गते भैरवस्तुतिः समाप्ता ॥