अक्षर आकार:

श्रीमन्महाप्रभोरष्टकम् श्रीस्वरूपचरितामृतम्

Shri Manmahaprabhorashtakam Shrisvarupacharitamritam

श्रीमन्महाप्रभोरष्टकम् श्रीस्वरूपचरितामृतम्

स्वरूप ! भवतो भवत्वयमिति स्मितस्निग्धया गिरैव रघुनाथमुत्पुलकिगात्रमुल्लासयन् । रहस्युपदिशन् निजप्रणयगूढमुद्रां स्वयं विराजतु चिराय मे हृदि स गौरचन्द्रः प्रभुः ॥ १॥ स्वरूप ! मम हृद्व्रणं बत विवेद रूपः कथं लिलेख यदयं पठ त्वमपि तालपत्रेऽक्षरम् । इति प्रणयवेल्लितं विदधदाशु रूपान्तरं विराजतु चिराय मे हृदि स गौरचन्द्रः प्रभुः ॥ २॥ स्वरूप ! परकीयसत्प्रवरवस्तुनाशेच्छतां दधज्जन इह त्वया परिचितो न वेतीक्षयम् । सनातनमुदित्य विस्मितमुखं महाविस्मितं विराजतु चिराय मे हृदि स गौरचन्द्रः प्रभुः ॥ ३॥ स्वरूप ! हरिनाम यज् जगदघोषयं तेन किं न वाचयितुमप्यथाशकमिमं शिवानन्दजम् । इति स्वपदलेहनैः शिशुमचीकरन् यः कविं विराजतु चिराय मे हृदि स गौरचन्द्रः प्रभुः ॥ ४॥ स्वरूप ! रसरीतिरम्बुजदृशां व्रजे भण्यतां घनप्रणयमानजा श्रुतियुगं ममोत्कण्ठते । रमा यदिह मानिनी तदपि लोकयेति ब्रुवन् विराजतु चिराय मे हृदि स गौरचन्द्रः प्रभुः ॥ ५॥ स्वरूप ! रसमन्दिरं भवसि मन्मुदामास्पदं त्वमत्र पुरुषोत्तमे व्रजभुवीव मे वर्तसे । इति स्वपरिरम्भणैः पुलकिनं व्यधात्तं च यो विराजतु चिराय मे हृदि स गौरचन्द्रः प्रभुः ॥ ६॥ स्वरूप ! किमपीक्षितं क्व नु विभो निशि स्वप्नतः प्रभो कथय किं नु तन्नवयुवा वराम्भोधरः । व्यधात्किमयमीक्ष्यते किमु न हीत्यगात्तां दशां विराजतु चिराय मे हृदि स गौरचन्द्रः प्रभुः ॥ ७॥ स्वरूप ! मम नेत्रयोः पुरत एव कृष्णो हसन्न् उपैति न करग्रहं बत ददाति हा किं सखे । इति स्खलति धावति श्वसिति घूर्णते यः सदा विराजतु चिराय मे हृदि स गौरचन्द्रः प्रभुः ॥ ८॥ स्वरूपचरितामृतं किल महाप्रभोरष्टकं रहस्यतममद्भुतं पठति यः कृती प्रत्यहम् । स्वरूपपरिवारतां नयति तं शचीनन्दनो घनप्रणयमाधुरीं स्वपदयोः समात्वादयन् ॥ ९॥ इति श्रीविश्वनाथचक्रवर्तिठक्कुरविरचितस्तवामृतलहर्यां श्रीमहाप्रभोरष्टकं सम्पूर्णम् ।