अक्षर आकार:

श्रीगौराङ्गस्तवकल्पतरुः

Shri Gaurangastavakalpataruh

श्रीगौराङ्गस्तवकल्पतरुः

गतिं दृष्ट्वा यस्य प्रमदगजवर्येऽखिलजना मुखं च श्रीचन्द्रोपरि दधति थूत्कारनिवहम् । स्वकान्त्या यः स्वर्णाचलमधरयच्छीधु च वच- स्तरङ्गैर्गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ १॥ अलङ्कृत्यात्मानं नवविविधरत्नैरिव वल द्विवर्णत्वस्तम्भास्फुटवचनकम्पाश्रुपुलकैः । हसन्स्विद्यन्नृत्यन्शितिगिरिपतेर्निर्भरमुदे पुरः श्रीगौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ २॥ रसोल्लासैस्तिर्यग्गतिभिरभितो वारिभिरलं दृशोः सिञ्चन्लोकानरुणजलयन्त्रत्वमितयोः । मुदा दन्तैर्दृष्ट्वा मधुरमधरं कम्पचलितै- र्नटन्श्रीगौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ३॥ क्वचिन्मिश्रावासे व्रजपतिसुतस्योरुविरहा- त्श्लथच्छ्रीसन्धित्वाद्दधदधिकदैर्घ्यं भुजपदोः । लुठन्भूमौ काक्वा विकलविकलं गद्गदवचा रुदन्श्रीगौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ४॥ अनुद्घाट्य द्वारत्रयमुरु च भित्तित्रयमहो विलङ्घ्योच्चैः कालिङ्गिकसुरभिमध्ये निपतितः । तनूद्यत्सङ्कोचात्कमठ इव कृष्णोरुविरहा- द्विराजन्गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ५॥ स्वकीयस्य प्राणार्बुदसदृशगोष्ठस्य विरहा- त्प्रलापानुन्मादात्सततमति कुर्वन्विकलधीः । दधद्भित्तौ शश्वद्वदनविधुघर्षेण रुधिरं क्षातोत्थं गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ६॥ क्व मे कान्तः कृष्णस्त्वरितमिह तं लोकय सखे त्वमेवेति द्वाराधिपमभिवदन्नुन्मद इव । द्रुतं गच्छ द्रष्टुं प्रियमिति तदुक्तेन धृतत- द्भुजान्तर्गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ७॥ समीपे नीलाद्रेश्चटकगिरिराजस्य कलना- दये गोष्ठे गोवर्धनगिरिपतिं लोकितुमितः । व्रजन्नस्मीत्युक्त्वा प्रमद इव धावन्नवधृतो गणैः स्वैर्गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ८॥ अलं दोलाखेलामहसि वरतन्मण्डपतले स्वरूपेण स्वेनापरनिजगणेनापि मिलितः । स्वयं कुर्वन्नाम्नामतिमधुरगानं मुरभिदः सरङ्गो गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ९॥ दयां यो गोविन्दे गरुड इव लक्ष्मीपतिरलं पुरीदेवे भक्तिं य इव गुरुवर्ये यदुवरः । स्वरूपे यः स्नेहं गिरिधर इव श्रीलसुबले विधत्ते गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ १०॥ महासम्पद्दावादपि पतितमुद्धृत्य कृपया स्वरूपे यः स्वीये कुजनमपि मां न्यस्य मुदितः । उरोगुञ्जाहारं प्रियमपि च गोवर्धनशिलां ददौ मे गौराङ्गो हृदय उदयन्मां मदयति ॥ ११॥ इति श्रीगौराङ्गोद्गतविविधसद्भावकुसुम प्रभाभ्राजत्पद्यावलिललितशाखं सुरतरुम् । मुहुर्योऽतिश्रद्धौषधिवरबलत्पाठसलिलै- रलं सिञ्चेद्विन्देत्सरसगुरुतल्लोकनफलम् ॥ १२॥ इति श्रीरघुनाथदासगोस्वामिविरचितस्तवावल्यां श्रीगौराङ्गस्तवकल्पतरुः समाप्तः ।